شيخ عامر داراي قدمت تاريخي زيادي مي باشد. اين منطقه به خاطر موقعيت سياسي و اقتصادي كه در گذشته داشت همواره دستخوش حوادث زيادي بوده است و نسبت به مناطق اطراف بيشتر مورد توجه بود. در واقع مي توانيم اين مطلب را بگوييم كه كسي كه در شيخ عامر به حكومت مي رسيد بر كل منطقه به جز سر حدات بيرم تسلط داشت . حوادث مهمي كه در شيخ عامر اتفاق افتاده است گواه اين مطلب است كه شيخ عامر به خاطر موقعيت سياسي اش همواره مورد توجه دولت گذشته بوده است. از جمله حوادث مهم ، واقعه به توپ بسته شدن شيخ عامر و قلعه تاريخي توسط قوام در زمان حاجي عبدالرحمان وهمچنين پناهنده شدن خان گراش به شيخ عامر و نيز به آتش كشيده شدن شيخ عامر وقلعه تاريخي در زمان غلام حسين مي باشد.

اين سرزمين ابتدا مكانى گبر نشين بوده است ، بعد از بيرون راندن گبرها توسط شاه زندو و اصحابش و واقع شدن ارام گاه امام زاده شيخ عامر در اين مكان (حدود 700 سال قبل) يكي از خوانين اشكنان به نام نجف قلي خان پس از باز سازي قلعه تاريخي شيخ عامر، در اين قلعه بر منطقه حكومت مي كند. پس از گذشت چند سال از حكومت نجف قلي خان به خاطر ظلم و ستمگري اين خان ، مردم اورا از بين مي برند .

پس از مدتي درگيري و كشمكش ، يك نفر از سرداران خوانين به اسم عبدالله چاه طوسي به اين سرزمين مي آيد و قلعه را در اختيار مي گيرد . اين شخص علاقه زيادي به شعر ونواختن ني داشت ولي به واسطه نرسيدن به امورات مردم با وحدت مردم به قتل مي رسد .

بعد از گذشت چنددين سال ، "حاجي عبدالرحمان" كه مردي خيرانديش و مردم دوست بود به عنوان كدخدا به حكومت مي رسد . وي هميشه با مردم بود و در مشكلات به داد مردم مي رسيد به همين دليل مردم بسيار از ايشان و از كدخدايي وي راضي بودند . حاجي عبدالرحمان در زمان كدخدايي اش به آبادني منطقه پرداخت ، در زمان وي نخلستان هاي فراواني در منطقه كاشته شد ، همچنين به دستور وي بيش از چهل "گاوچاه" در شيخ عامر ومناطق اطراف ساخته شد تا با ان زمين هاي كشاورزي را آبياري و توسعه دهند . از جمله كارهاي ديگر حاجي عبدالرحمان احداث چندين آب انبار بزرگ در شيخ عامر ومناطق اطراف بوده است كه تا قبل از آن سابقه نداشته است ، هنوز هم بعضي از اين آب انبارها باقي مانده اند و مردم از آنها استفاده مي كنند . يكي ديگر از اقدامات مهم حاجي عبدالرحمان بازسازي ، تعمير و توسعه قلعه تاريخي شيخ عامر بوده است به طوري كه هيچ يك از كدخدايان بدين شكل در بازسازي وتوسعه قلعه كار نكرده بودند ، به همين دليل بعد ها قلعه تاريخي را به نام قلعه حاجي عبدالرحمان مي خواندند .

پس از او پسرش به نام مشهدي محمد بر منطقه تسلط پيدا مي كند كه تقريباً همزمان با دوره قاجاريه بوده است . در اين زمان حكومتي در مناطق اطراف به جز بيرم و شيخ عامر وجود نداشته وهركس كه به حكومت شيخ عامر مي رسيد بر كل منطقه تسلط داشت . مشهدي محمد بعد از پدرش كد خدا وهمه كاره منطقه بود . وي مردي بي باك وشجاع بود و محدوده ي حكومتش بسيار وسيع بود . سرانجام ايشان به علت لشكركشي به حدود لارستان در << ديده بان>> توسط خوانين آنجا كشته شد . كريم وتقي ديكر فرزندان حاجي عبدالرحمان نقش چنداني در تاريخ نداشته اند .

زماني كه مشهدي محمد كشته مي شود اوضاع به هم مي ريزد و در گيريها واختلافاتي به وجود مي آيد ، به همين دليل چندين نفر به مدت كوتاه به كدخدايي مي رسند . از جمله كساني كه به كدخدايي رسيدند خان اشكنان به مدت دو تا سه سال ، سيد عباس كلانتر بيرمي به مدت چند سال و چندين نفر ديگر به مدت خيلي كوتاه بودند .

غلام رضا نوه ي حاجي عبدالرحمان مي باشد كه در بچه گي وبعد از قتل پدرش (مشهدي محمد) به ارد رفته و سال هاي زيادي را در آنجا سكني كرده بود ، بعد از گذشت 30 سال از قتل مشهدي محمد مردم او را مي آورند و به نام كدخدا بر تخت مي نشانند . دوران كدخدايي غلامرضا دوران سختي براي مردم بود چرا كه در گيري ها واختلا فاتي كه از زمان قتل مشهدي محمد ميان شيخ عامر و مناطق اطراف پيش آمده بود هنوز به قوت خودش پا برجا بود . سرانجام غلامرضا توسط يكي از دشمنانش كشته مي شود .

پس از غلامرضا پسرش مشهدی اکبر برای مدتی جای پدرش را می گیرد ولی به دلیل درگیری ها ، اختلافات و دشمنی هایی که بود نتوانست از عهده حکومت برآید . بنابراين پس از گذشت چندين ماه فردي به نام غلام حسين كه شجاعت فراواني داشت زمام امور را به دست مي گيرد و پس از سركوب دشمنان اطراف بر اوضاع مسلط مي شود و توانست آرامشی نسبی را در شیخ عامر و برخی مناطق اطراف ایجاد نماید.
در همین زمان می باشد که خان گراش تقاضای پناهندگی سیاسی به شیخ عامر می کند و پناهنده می شود واز غلامحسین درخواست می کند که زن و بچه ی وی را که توسط دولتی ها ناجوانمردانه در قلعه ی لار اسیر و زندانی شده بودند آزاد نماید ، غلامحسین پس از پذیرفتن این درخواست به همراه مشهدی اکبر و چند تن از دیگر چریک های زرنگش شجاعانه به هنگ لار حمله برده و پس از کشتن چند مامور ، خانواده خان را آزاد ساخته و به گراش برمی گرداند. همین حادثه و برخی از حوادث دیگر باعث متواری شدن غلامحسین شد . دولت رضاخان پهلوي به دنبال این حادثه ماموراني را براي گرفتن غلامحسین به شيخ عامر مي فرستند كه اورا تسليم نمايند ولي او تسليم نمي شود و پس از كشتن يكي از ماموران دولت ، فرار مي كند ، ماموران هم به امر فرمانده خود همه روستا را به آتش مي كشند و مردم را بيرون مي كنند، مردم هم در دره ها و كوهاي اطراف متفرق مي شوند و مدتي را در روستاهاي اطراف مي گذرانند .بار ديگر دستور اكيد از طرف دولت صادر مي شود كه شخص متواري بايد دستگير شود ولي غلام حسين تسليم نمي شود ، باز يكي از ماموران دولت هنگام در گيري كشته و دوباره روستا به آتش كشيده مي شود . تا اينكه دوران رضاخان سپري شده و محمد رضا پهلوي به جاي او قرار مي گيرد وعفو عمومي صادر مي شود ، سپس غلام حسين به شيخ عامر باز مي گردد و دوباره ارامش در منطقه برقرار می شود که این ارامش و امنیت برای مدت ها و تا پایان دوره غلامحسین و مدتی بعد ادامه داشته است.

بعد از غلامحسين پسرش محمد شريف به جاي وی به کدخدایی رسید، محمد شریف نیز توانست ارامش زمان پدرش را برای مدتها حفظ کند. سرانجام انقلاب اسلامي به پيروزي رسيد و كدخدايان جای خود را به حکومت اسلامی و شوراها دادند.

همه كدخدايان كه در شيخ عامر و مناطق ديگر بودند درآمد غلات و خرماي آن زمان را به عنوان ماليات از مردم مي گرفتند و در عوض از جان و مال مردم در برابر اشرار و دزدان مواظبت می کردند. محدوده شيخ عامر داراي نخلستان هاي فراوان بوده كه ماليات آن برابر با ماليات بيرم بوده است . شيخ عامر با بيرم پانزده كيلومتر امروزي فاصله داشته است كه اين دو منطقه در آن زمان از نظر اقتصادي و سياسي با هم رقابت مي كردند .

با تشکر از خانم هاشمپور که در تهیه مطالب تاریخچه و آثار تاریخی با ما همکاری نمودند.